Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 15:57, data aktualizacji: 16:02 Konsultacja merytoryczna: Lek. Paweł Żmuda-Trzebiatowski ten tekst przeczytasz w 4 minuty Homoseksualizm nie jest chorobą ani stylem życia. Nasza orientacja zakorzeniona jest w naszej biologii. Jednak na pytanie, skąd się bierze naprawdę, badacze nie potrafią udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Jedna z teorii mówi, że za homoseksualizm odpowiada pewna mutacja genetyczna. Jeszcze inna łączy go z liczbą posiadanego rodzeństwa, a w szczególności braci. Ile jest prawdy w tych teoriach? oneinchpunch / Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Zależności między genami a orientacją postanowili poszukać badacze NorthShore University w Illinois. Naukowcy zidentyfikowali warianty genów, które częściej występują u mężczyzn homoseksualnych niż u heteroseksualnych. Wyniki badań próbek DNA pobranych od 1231 heteroseksualnych mężczyzn oraz 1077 mężczyzn homoseksualnych sugerują, że konkretne geny mogą determinować orientację seksualną. Badacze zidentyfikowali dwa geny: SLITRK6 – zlokalizowany na chromosomie 13 oraz TSHR – na chromosomie 14. Pierwszy ma wpływ na funkcjonowanie międzymózgowia, tj. obszaru, który – jak wykazały wcześniejsze badania – ma inną objętość u mężczyzn hetero- i homoseksualnych. Drugi z genów jest związany głównie z funkcjonowaniem tarczycy, choć za pośrednictwem białka stymulującego tarczycę wpływa również na mózg. – Wyniki tych badań nie spotkały się ze specjalnym uznaniem świata naukowego. Przebadano kilka tysięcy próbek w poszukiwaniu genów, które miałyby determinować to, czy ktoś jest hetero- czy homoseksualny. Ale tak naprawdę nie udało się znaleźć znaczącej korelacji. Nie zmienia to jednak, że faktu, że w genach może leżeć odpowiedź na pytanie, skąd się bierze orientacja seksualna: wsakazują na to badania bliźniąt jednojajowych. Jeśli jeden z bliźniaków jest gejem, prawdopodobieństwo, że drugi także jest gejem, jest znacznie wyższe niż w przypadku męskich bliźniąt dwujajowych. Jednak to prawdopodobieństwo nie wynosi 100 proc., czyli poza genami istnieją także inne czynniki. Niektóre hipotezy zakładają, że środowisko, w którym dorastamy, jak jesteśmy wychowywani, może przełożyć się na naszą orientację. Pojawiły się wyniki badań, w których porównywano skany mózgów, okazało się, że mózgi osób homoseksualnych różnią się od mózgów osób heteroseksualnych. Ale czy taka zmiana jest skutkiem, czy przyczyną, tego nie wiadomo. Trzeba pamiętać, że szukanie odpowiedzi na to, dlaczego jesteśmy heteroseksualni czy homoseksualni nie jest proste, składa się na to wiele czynników, w obecnym stanie wiedzy nie można powiedzieć, że jeden z nich jest bardziej decydujący. Na pewno badania polegające na porównywaniu sekwencji genów to nowy i bardzo ciekawy kierunek, ale żeby można je było uznać za rozwiązanie problemu, jest jeszcze zdecydowanie za wcześnie – mówi w rozmowie z Medonetem prof. Piotr Stępień z Instytut Genetyki i Biotechnologii Uniwersytetu Warszawskiego i IBB PAN. Powiedz mi ilu masz braci, a powiem ci kim jesteś Zdaniem prof. Stępnia znacznie ciekawsze wydają się badania przeprowadzone przez kanadyjskich badaczy. Naukowcom najprawdopodobniej udało się wyjaśnić przyczynę związku pomiędzy liczbą starszych braci a częstością występowania orientacji homoseksualnej u młodszego rodzeństwa (tzw. efekt braterskiej kolejności urodzeń). Efekt ten polega na tym, że im ktoś ma więcej starszych braci, tym większe jest prawdopodobieństwo, że będzie gejem. Efekt braterskiej kolejności urodzeń może odpowiadać za wykształcenie się homoseksualizmu u ok. 15 proc. mężczyzn tej orientacji. Podobnego zjawiska nie zaobserwowano u homoseksualnych kobiet. Specjaliści z Brock University zbadali próbki krwi 142 kobiet, matek dorosłych już dzieci. Same córki miało 16 spośród uczestniczek badania, 72 kobiety miały synów o orientacji heteroseksualnej, 31 pań było matkami homoseksualnych mężczyzn bez męskiego rodzeństwa, a 23 – homoseksualnych synów, którzy mieli też starszych braci. We krwi kobiet szukano przeciwciał dla białka NLGN4Y, które występuje wyłącznie u mężczyzn i powstaje w mózgu już w życiu płodowym. Bierze ono udział w formowaniu się połączeń pomiędzy neuronami w mózgu płodu. Jeśli NLGN4Y zetknie się z krwiobiegiem matki (np. w czasie porodu), jej system immunologiczny wytworzy specyficzne przeciwciała. W kolejnej ciąży mogą one przedostać się do płodu i wpłynąć na rozwój jego mózgu. Okazało się, że najwyższy poziom przeciwciał anty-NLGN4Y występuje we krwi kobiet, których jeden z młodszych synów jest homoseksualistą. Nieco niższy wykryto u pań, których jedyny syn jest gejem, jeszcze niższy u matek mężczyzn tylko heteroseksualnych, najniższy zaś u kobiet, które nigdy nie urodziły dziecka płci męskiej. Wyniki te sugerują, że za efekt braterskiej kolejności urodzeń odpowiada system immunologiczny matki. To bardzo ciekawy wynikkomentuje prof. Stępień. Wymaga jednak potwierdzenia przez inne laboratoria i na większej liczbie przypadków. Żeby ostatecznie potwierdzić tę teorię, należałoby przeprowadzić badania na zwierzętach. Najlepiej na myszach lub owcach, gdyż u tych ostatnich znane są przypadki trwałej orientacji homoseksualnej u samców. Samicom należałoby podać do krwiobiegu zwierzęce białko NLGN4Y, spowodować w ten sposób powstanie przeciwciał, i ocenić, czy potomstwo będzie częściej preferowało osobniki tej samej płci. Gdyby chciano sprawdzić, czy teoria faktycznie jest prawdziwa u ludzi, takie badania musiałyby trwać co najmniej dwadzieścia lat. homoseksualizm Kastracja farmakologiczna: terapia, która nie zmienia orientacji Kastracja farmakologiczna nie wyleczy pedofila, ale może obniżyć poziom testosteronu odpowiedzialnego za aktywność seksualną mężczyzny. Halina Pilonis Pijące nastolatki tracą pamięć i orientację Wypijające duże ilości alkoholu nastoletnie dziewczyny są znacznie bardziej od chłopców narażone na uszkodzenie części mózgu odpowiedzialnych za pamięć i... Czy pociąg do mężczyzn może być niebezpieczny dla zdrowia? Najnowsze badania Pociąg do mężczyzn może prowadzić do zaburzeń odżywiania. Takiego zdania są naukowcy z Madrytu. "Mężczyźni mają tendencję do przywiązywania większej niż kobiety... Sandra Kobuszewska Co spotyka osoby LGBT+ w gabinetach lekarskich? "Profesor kazał mi wyjść, bo w sali mają być tylko kobiety" - Istnieje mocno utrwalony stereotyp, że lesbijki nie mają częstego i intensywnego seksu, więc powstaje stosunkowo mało publikacji poświęconych ich zdrowiu... Karolina Świdrak Biseksualizm – seksualny uniwersalizm? W skrócie LGBT litera B oznacza osoby biseksualne. Czym jest biseksualizm? Jak wyglądają związki osób biseksualnych? Demiseksualizm W czasach etykietkowania i katalogowania praktycznie wszystkiego pojawia się wiele nowych kategorii. Dawne ramy teoretyczne nie wystarczają do szczegółowego opisu... ONZ wezwała Polskę do zaprzestania "leczenia" homoseksualizmu Leczenie homoseksualizmu jest niezgodne z prawami człowieka - alarmuje ONZ. Tymczasem w Polsce takie praktyki nie są rzadkością. Chociaż homoseksualizm już dawno... Lekarz z Francji leczył homoseksualizm. "To objaw jak katar sienny" Dr Jean-Yvesa Henry, internista i homeopata, oferował lek na homoseksualizm. Jego zdaniem z powodzeniem można go wyleczyć za pomocą alternatywnych terapii.... Czy homoseksualizm można wyleczyć? To nie choroba! Nie można zmienić orientacji seksualnej i dlatego wszyscy, którzy oferują leczenie homoseksualizmu - kłamią. Czy heteroseksualnego mężczyznę można przekonać, żeby... Halina Pilonis